Share
ขับเคลื่อนโดย Blogger.

วันอาทิตย์ที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2556



วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร เป็นวัดที่รวมเอาวัดพระบาทและวัดมิ่งเมืองเข้าด้วยกันในปี ๒๔๙๒

มีประวัติและการเขียนถึงการรวมวัดทั้ง ๒ แห่งนี้ไว้ในเว็บไซต์ wungfon.com ว่า

"การรวมวัดพระบาท กับวัดมิ่งเมือง เป็นวัดพระบาทมิ่งเมือง ช่วงปี ๒๔๙๐ สมัยพระปรยัติวงศาจารย์ (ฟู อตฺตสิโว) เป็นเจ้าอาวาสวัดพระบาท และเป็นเจ้าคณะจังหวัดแพร่ (ต่อมาคือพระครู พระอุบาลีคุณูปจารย์) และพระครูธรรมสารสุจิต (สุจี กตสาโร) เป็นเจ้าอาวาสวัดมิ่งเมือง (ปัจจุบันคือ พระมหาโพธิวงศาจารย์) 

"วัดพระบาทและวัดมิ่งเมืองอยู่ห่างกันเพียงมรตรอกคั่น เจ้าอาวาสทั้ง ๒ วัด ได้ปรึกษากับเจ้าตุ่น วังซ้าย ซึ่งเป็นศรัทธาต้นของวัดมิ่งเมืองว่าจะจัดงานกิ๋นสลากที่วัดมิ่งเมือง แต่วัดมิ่งเมืองคับแคบจึงได้ตกลงที่จะทุบกำแพงรวมทั้งสองวัดเข้าด้วยกัน ซึ่งเป็นพระครูธรรมสารสุจิตได้มีหนังสือถึงอาจารย์ลือ ไชยประวัติ ขอนักเรียนดรงเรียนพิริยาลัยมาช่วยกันทุบกำแพง

"ในปี ๒๔๙๑ พระปริยัติวงศาจารย์ ได้ทำหนังสือขออนุญาตสังฆมนตรีให้รวมวัดพระบาทกับวัดมิ่งเมืองเป็นวัดเดียวกันเมื่อวันที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๔๙๒ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศรวมวัดพระบาทและวัดมิ่งเมืองเข้าด้วยกันเป็น วัดพระบาทมิ่งเมือง มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ 

"การยกฐานะวัดราษฎร์เป็นพระอารามหลวงนั้นเมืองวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๘ กระทรวงวัฒนธรรมได้ประกาศว่า วัดพระบาทมิ่งเมืองได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชนุญาตให้ยกฐานะจากวัดราษฎร์ให้เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดวรวิหาร"

ด้านเว็บไซต์ www.lek-prapai.org เขียนไว้ในบทความเรื่อง "อำนาจผีบารมีสงฆ์ : การประสานความเชื่อในสังคมเมืองแพร่" โดย วลัยลักษณ์ ทรงศิริ ว่า

"การรวมเอาวัดพระบาทและวัดมิ่งเมืองเข้าด้วยกันในปี พ.ศ. ๒๔๙๒ และถือเป็นวัดหลวงชั้นวรวิหารที่สถาปนาโดยองค์กรสงฆ์ส่วนกลาง แม้แต่เดิมจะเป็นวัดที่มีลูกหลานเจ้าหลวงเมืองแพร่เป็นศรัทธาวัดคือวัดพระบาท  

"แต่เมื่อได้รับเป็นวัดหลวงก็กลายเป็นการสถาปนาอาณาจักรสงฆ์ที่ได้รับอำนาจเต็มจากส่วนกลางซ้อนทับและควบคุมอย่างเด็ดขาด 

"และเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๘ มีการหล่อพระพุทธรูปเพื่อให้เป็นพระคู่บ้านคู่เมืองแพร่ คือ “พระพุทธโกศัยศิริชัยมหาศากยมุนี” ปางมารวิชัยเลียนแบบศิลปะเชียงแสนผสมสุโขทัย ประดิษฐานเป็นพระพุทธปฏิมาประธานในพระอุโบสถวัดพระบาทมิ่งเมือง โดยสมเด็จพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ฟู อัตตสิโวเถระ)

"ศรัทธาวัดพระบาทมิ่งเมืองส่วนใหญ่ไม่ใช่ชาวบ้านในเวียงแพร่เช่นแต่เดิม แต่เป็นข้าราชการที่มาทำงานในจังหวัดแพร่ และชาวบ้านทั่วไปที่ไม่ถือว่าตัวเองเป็นศรัทธาของวัดใดวัดหนึ่งในเวียงแพร่ตามระบบศรัทธาวัดแต่เดิมนั่นเอง"

..........................................